تا رهایی...

گاهی وقتا سخته که بخوای منظور دقیقتو برسونی یعنی واژه ی مناسب کمه نیست... باید واژه بسازی تا اصل کلامتو برسونی تازه در نهایت شاید یه چیزی در بیاد که منظور اصلیت نباشه و بدتر یه سوتفاهم درست بشه... ولی خوش شانسم که تورو دارم ..که نگفته حرفای همو میفهمیم.. اول کلمه رو بگی تا اخر جمله و پاراگراف خودم ر...

خیلی زودتر از اون چیزی که فکرشو میکردم دارم میرسم به اونی که شب و روز تو فکرم بود و براش نقشه میکشیدم.. راه های سختی رو بصورت فشرده گذروندم.. اونقدر عجیب غریب و ناگهانی طی شد که حتی تصورش رو هم نمیکردم.. البته مرحله ی نیمه نهایی راحت تر تصوراتمه امیدوارم خدا کمک کنه و فاینال رو هم به خوبی بگذرونم تا...

اگر همسفرای مسیر برگشت رو فاکتور بگیرم میشه گفت سفر خوبی بود... البته باید گرمای شدید رو هم نادیده بگیرم تا بتونم بگم واقعا خوش گذشت سفر به شهری که دریا نداره بیشتر از دو سه روز نباید طول بکشه چون دیگه آسمون پرستاره آخر شب و تمیزی هوا دم صبح بعد از دو سه روز تکراری میشه.. دور بودن از اینترنت و تلگرام و اینستاگرام و ... هم که تجربه ی سخت و خوبی بود ولی خب باعث شد حال معتادین عزیز در حال ترک رو درک کنم... اما با همه ی این تفاسیر خونه ی خودمون الان بهترین جای دنیاس برام.... هوایی که نفسهات توشه...کوچه خیابونایی که رنگ تورو دارن... اینا یه چیز دیگس.....

دروغ گفتم.. نمیام هی حرف زدیم و گفتی چقدر صدات پر انرژیه و من سعی کردم حتی اون روزی که زنگ زده بودم کلی غر بزنم ولی تو گفتی هنوز انرژی تو صداته باز هم یجورایی انرژی به خودم بدم بخاطر تو... ولی از بس نیومدی دیگه هیچی ازم نمونده حتی حوصله ی خودتم ندارم تازه وقتی پیام میدی هی میخوام دیرتر جوابتو بدم بلکه نگرانم بشی ولی نهایت تلاشم اینه که دو سه دقیقه میتونم صبر کنم البته گوبا دیروز ظهر پیام داده بودی ولی به من نرسیده بود و تو بعد از ده ساعت نگرانم شدی که چرا جوابتو ندادم تو همیشه یه توجیه برای رفتارت داری و من همیشه آخرش طبق قانون نانوشته ای توضیح میدم که من ن...

فکر نمیکردم هنوزم کسایی باشن که اعتقاد داشته باشن بچه میاد روزی رو هم باخوش میاره.. و بر اساس این اعتقاد بچه دار بشن... ولی هستن و ما داریم میریم بیمارستان دیدن مادر و نوزاد چقد خسته کننده س برام این دید و بازدید ها و رسم و رسومات ... ولی وقتی مامان بگن باید برم ...