که در وصف نگنجد...

گاهی وقتا سخته که بخوای منظور دقیقتو برسونی یعنی واژه ی مناسب کمه نیست... باید واژه بسازی تا اصل کلامتو برسونی

تازه در نهایت شاید یه چیزی در بیاد که منظور اصلیت نباشه و بدتر یه سوتفاهم درست بشه...

ولی خوش شانسم که تورو دارم ..که نگفته حرفای همو میفهمیم.. اول کلمه رو بگی تا اخر جمله و پاراگراف خودم رفتم.. بین من و تو نیازی به کلمه نیست.. زبون ما یه زبون دیگس ..

یه چیزی مثل تله پاتی.. نگاهت که میکنم ..هر حرکتو که میبینم .. میفهمم قصدت چیه حرفت چیه ..

دستتو که رو موهام میکشی هر تار مو یه سیم ارتباطیه بین من و تو .. نگفته حرفامو بهت میرسونه و خودت میفهمی..

چقدر حس خوشبختی دارم وقتی به این داستان نگاه میکنم هر صفحش یه شروع جدید و جذاب تر از قبله..

کاش همه چیز مثل این قسمت زندگیم رنگی رنگی بشه و همینجور بمونه..

برچسبها: رنگ تو