تا رهایی...

امشبم انگاری از اون شباس که خواب ندارم هرچی سعی میکنم قرص نخورم نمیشه.. خیلی خوبه قرصه رو که میخورم بعد از نیم ساعت چشام دیگه باز نمی مونه به زور باز نگه میدارم تا دیگه نتونم و بیهوش بشم خواب با اون قرص خیلی عمیقه ولی کوتاهه یا برا من اینجوره..هر ده بیس دقیقه بیدار میشم ولی باز میخوابم و عمییییییییی...

قرار نبود اینقدر زود اتفاق بیوفته.. من هنوز آماده نیستم.. کلی کار نکرده دارم.. دور خودم میچرخم نمیدونم چیکار کنم...خیلی بده تو این لحظه های سختم کسی رو ندارم کنارم باشه.. وسط گریه خودم به خودم نهیب میزنم که قرار بود قوی باشی .. قرار نبود حتی خودت اشکتو ببینی.. باز تو دلم یه صدایی میگه خب توام یه تحم...

نمیدونم ساعت خواب و بیداریم به وقت کدوم کشور تنظیم شده؟ الان وقت بیداریه؟؟؟؟ ...

هر سری که دوری بیشتر میشه انگار عادی تر میشه برام..چقدر از عادی شدن می ترسم.. البته باز با هربار دیدن انگار که بار اوله و هیجان روز اولو دارم.. ............................... خسته شدم دیگه چرا نمیگذره.. هرچند که هنوز نمیدونم بعد قراره چی بشه اما حس میکنم هرچی باشه بهتر از این روزاس چون خودم روزامو میسازم ..................................... این روزا که دیگه وبلاگ رو به فراموشیه من برای چندمین بار شروع کردم به نوشتن وبلاگ.. ...